اثر «کسری» در نگاه اول خشونت، نبرد، درگیری و حسی از تنش و هیجان و سرکوب احساسات را تداعی می‌کند.

تکنیک و سبک اجرا:

• اثر «کسری» را از نظر بصری و اجرایی می‌توان در دسته‌ی آثار مفهومی، با تکنیک ترکیبی از طراحی هایپررئالیسم (فوق واقع گرایی) و نقاشی با گرایش‌هایی از بیان‌گرایی‌انتزاعی (Abstract Expressionism) قرار داد.

تحلیل بصری و مفهومی

دستکش‌های بوکس:

• دستکش‌های مشکی که در هم فشرده شده‌اند، حس قدرت، مبارزه و شاید یک درگیری فروخورده را منتقل می‌کنند. رنگ سیاه آن‌ها می‌تواند نماد سرکوب، تلخی یا نوعی خشم کنترل‌شده باشد.

• اگرچه دستکش‌ها نشانۀ یک مبارزه‌اند، اما ممکن است نشانۀ پایان آن هم باشند مثل زمانی که یک بوکسور پس از یک نبرد سخت، دستکش‌هایش را درمی‌آورد.

زمینۀ قرمز و زرد:

• قرمز نشانه‌ی خون، خشونت، یا حتی اشتیاق و خشم است.
• خطوط زرد در پس‌زمینه تضاد جالبی ایجاد کرده‌اند؛ شاید اشاره‌ای به امید یا روشنایی‌ای که پشت این نبردها پنهان شده یا حتی نوعی هشدار باشد.

تحلیل مفهوم بر اساس نام اثر: «کسری»

• اگر نام اثر اشاره به یک شخصیت داشته باشد، «کسری» در این اثر می تواند نماد یک فرد مبارز، جنگجو، یا کسی باشد که درگیر نبردی شخصی یا اجتماعی شده است. دستکش‌های بوکس نشان می دهند که این فرد مجبور به جنگیدن بوده چه از نظر فیزیکی، چه از نظر ذهنی و عاطفی.
• کسری در واقع شکل دیگری از نام خسرو است. خسرو به معنای پادشاه یا فرمانروا است و نام‌ دیگر خسروپرویز پادشاه بزرگ ایرانی نیز می‌باشد. خسرو پرویز و داستان عشق او با شیرین و جدال او با فرهاد از داستانهای مشهور و تاریخی است. از این منظر شاید این اثر با توجه به نام می تواند اشاره ای به جدالی عاشقانه باشد.

برداشت نهایی:

• اثر کسری یک تصویر پرقدرت از مبارزه، خشونت و شاید پایان یک نبرد است. حس درگیری نه‌تنها در دستکش‌های بوکس بلکه در رنگ‌های پس‌زمینه و ترکیب کلی اثر دیده می‌شود.
• دستکش‌های بوکس بسته و بی‌حرکت، به ما می‌گویند که این نبرد یا تمام شده، یا در آستانه‌ی پایان است. معنای نام کسری به ما کمک می‌کند تا او را به‌عنوان یک جنگجو یا حتی یک عاشق در میدان نبرد تصور کنیم.